برای امتحان اسپیکینگ (speaking) آیلتس باید امریکن حرف بزنیم یا بریتیش؟

از آنجایی که آزمون آیلتس ( IELTS ) توسط دانشگاه کمبریج (Cambridge) انگلستان برگزار می شود و یکی از سنترها بریتیش کانسیل (British Council) می باشد، بسیاری از کسانی که می‌خواهند برای امتحان آیلتس آماده شوند دغدغه ی این را دارند که با کدام لهجه (accent) در امتحان اسپیکینگ صحبت کنند. و همواره نگران این هستند که آیا امتحان بریتیش است یا خیر و یا اگر بریتیش صحبت کنند نمره بهتری در آزمون میگیرند یا نه. با ما همراه باشید تا جواب تک تک نگرانی های شما در مورد آزمون اسپیکینگ آیلتس داده شود.

اولین سوالی که به طور متداول پرسیده می شود این است که آیا لهجه برای امتحان مهم است؟

همان طور که می دانیم امتحان آیلتس برای آزمون دهنده‌های غیر انگلیسی زبان (non-native speakers) طراحی شده است. و همانطور که از اسمش پیداست (IELTS) که گرفته شده از International English Language Tasting System است، آزمون اینترنشنال می باشد و آزمون دهنده‌ها از سراسر دنیا می توانند برای اهداف آموزشی خود ( ورود به دانشگاه در کشورهای مقصد) و همچنین اهداف مهاجرتی (برای مثال زندگی کردن و کار کردن در کشورهای مقصد) این امتحان را بدهند. می‌دانید که زبان انگلیسی دارای لهجه‌های متفاوتی است من جمله آمریکایی، انگلیسی (بریتانیایی)، کانادایی، نیوزلندی، و استرالیایی. با یک سرچ و یافتن ویدئو های کوتاه و گوش کردن به آنها به راحتی می توانید تفاوت صحبت کردن یک انگلیسی زبان استرالیایی را با یک انگلیسی زبان بریتانیایی را متوجه شوید.
توصیه: حتما گوش‌های خودتان را با این لهجه‌های متفاوت آشنا کنید. چون در آزمون لیسینینگ (listening) آیلتس ممکن است صحبت کننده ها لهجه های متفاوتی داشته باشند و اگر شما با آنها آشنا نباشید غافلگیر خواهید شد. همچنین آزمون گیرنده (examiner) امتحان اسپیکینگ هم ممکن است با لهجه مثلا استرالیایی صحبت کند که آشنایی شما با این لهجه باعث جلوگیری از دستپاچگی شما خواهد شد و شما به راحتی امتحان را پشت سر می گذارید.
مطلب بعدی این است که شما به عنوان آزمون دهنده باید تفاوت بین لهجه (accent) و تلفظ (pronunciation) را بدانید. شما بی شک شنیده‌اید غیر انگلیسی زبانانی که انگلیسی را بسیار خوب صحبت می کنند ولی هر کدام لهجه های متفاوتی (مثل هندی، چینی، ایرانی، و غیره) دارند. خوب صحبت کردن یعنی رعایت نکاتی که در ادامه مطلب به آنها اشاره خواهد شد.
نتیجه این که به طور قطعی می توان گفت که لهجه هیچ گونه تاثیری در نمره آزمون ندارد. همانطور که می دانید تعدادی از کلمات در بریتیش و امریکن متفاوت تلفظ می شوند که بهتر است آزمون دهنده ها تفاوت‌ها را بدانند و فقط تلفظ امریکن و یا فقط تلفظ بریتیش را برگزینند. چون این باعث می شود که در جلسه امتحان، آزمون دهنده تلفظ‌های ثابت و بهتری داشته باشد و به دلیل استرس آزمون تلفظ کلمات را فراموش نکند و آنها را اشتباه تلفظ نکند. زیرا تلفظ اشتباه کلمات بی شک از نمره آزمون دهنده کم می کند به این دلیل که تلفظ (pronunciation) یکی از فاکتورهای آزمون است.
راهکار: آزمون دهنده ها می توانند لهجه ای که با آن راحت‌تر هستند و راحت‌تر قادر به تلفظ کلماتش هستند را انتخاب کنند که منجر به نمره بهتر می شود.

چه نکاتی برای امتحان اسپیکینگ speaking اهمیت دارند؟

حالا در مورد این صحبت کنیم که چه فاکتورهایی در آزمون دخیل هستند و باید برای نمره بهتر رعایت شوند.
اولین نکته که بالا هم به آن اشاره شد تلفظ است. تلفظ درست کلمات (pronunciation) یعنی رعایت استرس کلمات (stress) و همچنین رعایت قواعد ادا کردن کلمات.
به مثال زیر توجه کنید:
Community /kəˈmjuː.nə.ti/
علامت ' نشان دهنده استرس است.
و دانستن قواعد ادا کردن کلمات (phonetics فونتیک )، مثلا این نماد / ə / و یا این نماد / uː / چطور باید گفته شوند، فرم دهان و لبها چطور باید باشند تا این نمادها درست تلفظ شوند، باعث تلفظ بهتر کلمات می شوند.
نتیجه: برای تلفظ بهتر، یاد بگیرید استرس کلمات کجا هستند و کلمات چطور باید ادا شوند تا به گوش یک انگیسی زبان درست بیایند.
نکته بعدی رعایت تن صدا (intonation) است. در انگلیسی، تن صدا در گفتن جملات بالا و پایین می شود که دانستن قواعد مربوط به آن و رعایت آنها منجر به نتیجه بهتر در آزمون می شود. زیرا صحبت کردن شما را آهنگین و زیبا می کند و از شکل ربات مانند صحبت کردن خارج می شود.
و نکته آخر روان صحبت کردن (fluency) است. به این معنی که صحبت کننده نباید مکث های (pause) بلند و زیاد داشته باشد. ما در صحبت کردن گاها به دلایل مختلف احتیاج به مکث کردن داریم مثل فکر کردن، یا نفس گرفتن و غیره اما تعداد و اندازه این مکث ها نباید برای شنونده کسل کننده باشد. زیرا باعث مشکل در فهم مطلب می شود و گاها شنونده را از گوش دادن به مابقی صحبت شما باز میدارد.
توصیه: در حین یادگیری اسپیکینگ در دوره های شرکت در کلاس های زبان انگلیسی و همچنین آمادگی برای آزمون آیلتس تمرکز لازم را روی تلفظ کلمات، استرس کلمات، ادای کلمات، و تن صدا خود داشته باشید تا نتیجه خوبی در آزمون اسپیکینگ آیلتس بگیرید. (دانستن این قواعد در بهتر شدن لیسینینگ listening شما هم بسیار کمک کننده هستند. زیرا کلمات گاها به هم وصل می شوند و تلفظ آنها تغییر می کند که دانستن این مطالب باعث می شود شما در لیسینینگ متوجه آن کلمات بشوید.)
مطلب بعدی که از فاکتورهای آزمون اسپیکینگ آیلتس نیست (توجه کنید: جز فاکتورهای آزمون برای نمره دهی نیست) اما بی شک تاثیر زیادی می تواند روی اعتماد به نفس آزمون دهنده حین صحبت کردن و همچنین ارتباط بهتر گرفتن و روان صحبت کردن داشته باشد، اول زبان بدن (body language) و دوم حالت های چهره (facial expressions) هستند. استفاده از این ها باعث می شود که صحبت کننده حسی را که دارد با زبان بدن و چهره و همچنین استفاده درست از کلمات مربوط به آن منتقل کند. مثلا وقتی خاطره ای تلخ را برای آزمون گیرنده (examiner) تعریف می کند علاوه بر کلمات مناسب و تن صدا با استفاده از حالات چهره حس قوی تری را منتقل کند.

چطور یاد بگیریم که بهتر صحبت کنیم؟

بهترین راهکار گوش دادن مستمر است. یک کودک با گوش دادن مستمر یاد میگیرد که چطور حرف بزند، چطور کلمات را ادا کند، چطور وقتی عصبانی است یا خوشحال است جملاتش را بیان کند. پس بی شک گوش کردن اولین و بهترین راهکار برای بهتر صحبت کردن است.
حالا چه کار کنیم که نتجیه مناسب بگیریم. با توجه به سطح زبانی خودتان و نمره مورد نظرتان در آزمون آیلتس پادکست‌های آموزشی فراوانی وجود دارند که با گوش دادن مستمر به آنها می توانند تلفظ درست کلمات و همچنین بهتر و روان تر صحبت کردن را یاد بگیرند.
توصیه: در مسیر خانه به محل کار یا برعکس، در صف انتظار بانک، فقط با اختصاص ۱۵ دقیقه از وقتتان قبل از خوابیدن، و ساعاتی که لازم ندارید روی چیز خاصی تمرکز داشته باشید، خودتان را درگیر گوش کردن مستمر به زبان انگلیسی کنید.
و البته داشتن یک پارتنر برای صحبت کردن بسیار کمک کننده است. زیرا هم می تواند انگیزه ای برای درس خواندن و تمرین کردن منظم‌ باشد و هم کسی هست که تکالیف شما را پیگیری کند و شما را به سمت هدف حرکت دهد. ولی بهتر است پارتنر کمی از شما در صحبت کردن قوی تر باشد تا هم بتواند اشکالات شما را در حد توان رفع کند و هم از ساختارها و کلمات بیشتر و بهتری استفاده کند که باعث یادگیری شما هم می شود.
کلام آخر: برای امتحان اسپیکینگ آیلتس لهجه اصلا اهمیت ندارد. پس به هیچ عنوان درگیر لهجه نشوید و بر روی فاکتورهای لازم تمرکز کنید تا نمره مورد نظر خود را بگیرید.